Het eerste wat Kortjakje op de redactie vertelde over de preek van afgelopen zondag, was dat men blijkbaar prima kan evangeliseren met een biertje in de hand in Amsterdam. Wij hebben haar aangeraden om de preek eens terug te luisteren. Volgens ons hoort ze alleen wat ze wil horen.
Een onverwachte boodschap
Het zijn nou niet bepaald de eerste woorden die bij mij opkomen van een zondagse preek: bier en Amsterdam. Het klinkt eerder als de plottwist van een spannende Amsterdamse misdaadserie, of als het dagelijks leven van een voetbalsupporter. Heb ik doordeweeks te veel films gekeken? Misschien. Toch geef ik de spreker het voordeel van de twijfel, want hij had een ontzettend sterke boodschap.
Petrus de visser
De spreker gebruikte dit verhaal namelijk als bruggetje naar Lukas 5: het verhaal van Simon Petrus. Misschien weet u nog wel dat Petrus een echte ambachtelijke visser was. Hij was altijd op het water te vinden; als íemand wist hoe je een visje moest vangen, was hij het wel. Maar dan vraagt Jezus hem ineens om het helemaal anders aan te pakken. Misschien herkent u dat wel: dat God u vraagt om iets te doen op een manier die u eigenlijk helemaal niet zo goed uitkomt, of die oncomfortabel voelt. (Her)kent u zo’n moment?
Trots opzij
In dit verhaal zet Petrus zijn trots opzij en luistert hij naar Jezus. Als hij vervolgens de netten ophaalt, zijn ze bijna niet te tillen, zóveel vis heeft hij gevangen. Nou, ik zou met stomheid geslagen zijn. Petrus, denk ik, ook, want hij liet zijn enorme visvangst – en zelfs zijn boot en kostbare spullen – achter om Jezus te volgen.
Het diepe water
De boodschap die ik hieruit haal, is dat het waardevol is om te handelen naar Gods woord, zelfs als dat totaal onlogisch lijkt. Petrus had de hele nacht niets gevangen, dus waarom zou het nu ineens wél werken? Toch deed hij het. Wij mogen, als gebroken en onvolmaakte mensen, meewerken in Gods koninkrijk. Wat Hij van ons vraagt, is om te luisteren en het diepe water op te zoeken.
Blessings,
Kortjakje