Met het schrijven van deze blog probeert Kortjakje normaal gesproken zoveel mogelijk status en succes te behalen. Maar na het horen van de preek en een stevig gesprek, heeft ze haar motivatie eens flink onder de loep genomen.
Een tikkeltje hoogmoed
Ja, lieve lezers, ik moet eerlijk zijn: af en toe krijg ik de neiging om mezelf heel wat te vinden door de status die ik de afgelopen jaren heb opgebouwd. Enigszins terecht natuurlijk, want inmiddels heeft deze blog al meer dan honderd lezers!
…Excuses. Wie goed heeft opgelet tijdens de preek, weet dat ik hiermee eigenlijk alleen maar ‘wind aan het najagen’ ben. Het wordt tijd dat ik mijn verlangens niet langer voor de verkeerde doeleinden gebruik.
Diepe verlangens
Tegelijkertijd moeten we eerlijk zijn: als mens hebben we nu eenmaal verlangens. De een verlangt ernaar om zich in te zetten voor een heerlijke schaal zuurkool voor vier personen (sorry, hiervoor moet je de dienst echt even terugkijken), terwijl de ander simpelweg verlangt naar het opeten van diezelfde schotel.
Alle gekheid op een stokje: onze gemeente zit vol met mensen die hun hart en verlangens op de juiste plek hebben zitten. De preek zette ons aan het denken over hoe we die verlangens effectief kunnen inzetten.
Meer dan ‘onder de zon’
Een belangrijk thema in het Bijbelboek Prediker is het – steeds terugkerende – zinsdeel ‘onder de zon’. Salomo besteedde een groot deel van zijn leven aan het zoeken naar waarde hier op aarde (onder de zon). Hij beschrijft dat – wat hij ook deed – hij uiteindelijk alleen maar leegte voelde.
Volgens de spreker zijn onze verlangens dan ook geschapen om bóven de zon vervuld te worden. Verlangens zijn op zichzelf niet verkeerd; ze zijn juist goed. Maar onze behoeften zijn simpelweg te groot om hier op aarde volledig vervuld te worden. Je zou kunnen zeggen dat onze grote verlangens wegwijzers zijn naar iets dat veel groter is.
Hierbij beloof ik dat ik mij niet langer zal blindstaren op het aantal lezers. Het is ten slotte een sullig gezicht om te zien hoe ik wind aan het najagen ben. Jaag jij net als ik soms ook de wind na, of durf je erop te vertrouwen dat je honger naar meer pas echt gestild wordt wanneer je jouw blik naar boven richt?
Blessings,
Kortjakje