Kortjakje had deze week ineens het idee op een verre reis te gaan. Al die vakantieplannen om haar heen, terwijl zij moest werken aan haar blog! De redactie wist haar ervan te overtuigen te blijven en haar blog van deze week te schrijven. In de airco van de redactie kon ze haar hoofd toch nog enigszins bekoelen.
Op reis (of op de vlucht)
Iedereen om mij heen is druk met vakantieplannen, inpakken en vakantiestress. Ik heb mij gewoon te houden aan mijn deadlines elke week. Vakantie, niet voor mij. Nu ja, Jona vluchtte gewoon! Misschien kan ik een voorbeeld aan hem nemen. Hoewel, uiteindelijk had dat vluchten geen zin. Vluchten voor God in ieder geval niet. Wellicht voor de redactie…
Gods goede karakter
De preek van deze week ging over Jona. Jona, als dienaar van God, kreeg van God de opdracht om naar Nineve te gaan. Geen gezellig vakantieoord, maar de hoofdstad van het Assyrische Rijk. Dat was woest, gewelddadig en de absolute aartsvijand van Israël. Ik kan mij eigenlijk wel voorstellen dat Jona vluchtte. Nu leek Jona overigens niet persé bang. De reden dat hij vluchtte, is omdat God zo goed is! Ja, echt waar! In Jona 4:2 staat namelijk:
“[…] Daarom ben ik het voor geweest door naar Tarsis te vluchten! Want ik wist dat U een genadig en barmhartig God bent, geduldig en rijk aan goedertierenheid, Die berouw heeft over het kwaad.”
Jona vluchtte omdat hij niet wilde dat zijn aartsvijanden de genade en liefde van God zouden ontvangen.
Steeds dieper
Eenmaal begonnen aan zijn vlucht, daalde Jona steeds dieper af. De spreker sprak over 5 afdalingen:
- Van het bergland naar de lager gelegen kustplaats Jafo.
- De stap op het schip, op weg naar Tarsis;
- De afdaling naar het ruim, de diepste plek van het schip, waar hij diep sliep;
- Het water in, overboord;
- En tot slot: de donkere buik van de vis die Jona opslokte!
Als je besluit bij God weg te lopen, ligt er, volgens de spreker, altijd wel een “schip” klaar. De vijand helpt je graag een handje met een snelle vluchtroute. Dat kan gauw leiden tot vele afdalingen. Ook wanneer je God kent, zoals Jona God kende. Hoewel hij namelijk met zijn mond beleed dat hij ontzag had voor de Heer, was zijn hart op het moment dat hij in het ruim van het schip zat, geestelijk gezien mijlenver van Hem verwijderd.
De Heer die redt
Toen de storm losbarstte, stelde Jona aan de bemanning voor om hem overboord te gooien. Dat was heus niet zo stoer of een offer. Jona deed het vooral om van het gezeur af te zijn. Eenmaal overboord gegooid, stilde de storm direct. De bemanningsleden aanbaden de God van Jona meteen, ook al was Jona zelf aan het vluchten voor God. Na drie dagen en nachten in de donkere buik van de vis kwam Jona eindelijk tot de realisatie dat hij zichzelf niet kon redden en kwam tot de conclusie: “Het is de Heer die redt”. Direct na deze belijdenis, op de derde dag, spuugde de vis Jona uit op het droge, klaar voor zijn bestemming.
Op bestemming
Net als Jona kunnen wij soms ongemerkt verder bij God vandaan drijven. God nodigt ons uit om te stoppen met onze koppigheid en het (denken) beter (te) weten. Hij veroordeelt ons niet, maar wil ons in liefde weer op de juiste bestemming zetten. Dat is Wie onze God is! Zoals Jona zei, Hij is genadig, barmhartig, rijk aan goedertierenheid. Hij heeft berouw over het kwaad. Overigens raad ik je aan om het niet zo ver te laten komen, dat je in een vis terecht komt…
Fijne week nog en tot zondag weer!
Blessings,
Kortjakje